Τετάρτη, 6 Μαΐου 2009

Καταξιωμένους, όχι πολιτευτές

Καταξιωμένους, όχι πολιτευτές

Του Αλεξη Παπαχελα

Αν κάτι είναι πασιφανές στις μέρες μας, είναι το ότι χρειαζόμαστε λιγότερους «επαγγελματίες πολιτικούς» και περισσότερους καταξιωμένους επαγγελματίες, από άλλους τομείς, στη Βουλή και σε κυβερνητικά πόστα. Ακούω με μεγάλη έκπληξη βουλευτές να μιλούν με θαυμασμό για τον κ. Παυλίδη, για το πώς ήξερε τα μικρά ονόματα κάθε κατοίκου της Κάσου ή για το πώς δεν έχανε κανένα ιερό μυστήριο ψηφοφόρου. Και είναι πράγματι αξιοθαύμαστη η αντοχή του κ. Παυλίδη, ο οποίος είναι η ζωντανή απόδειξη εκείνου του παλαιού αμερικανικού ρητού «όλα στην πολιτική είναι προσωπικά και τοπικά». Είναι, όμως, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι, προφανές πως ο κάθε κ. Παυλίδης όταν κληθεί να διοικήσει και να διαχειρισθεί το δημόσιο ταμείο θα το κάνει με τους ανθρώπους, τους μηχανισμούς, το στυλ και ενδεχομένως τη φαυλότητα που ξέρει να κυνηγάει τις ψήφους σε κάθε χωριό. Αλλο καλός πολιτευτής, άλλο καλός υπουργός.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η πολιτική είναι ένα δύσκολο σπορ. Είναι εντυπωσιακό πόσο μεταμορφώνει όντως καταξιωμένους επαγγελματίες σε κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που ήταν πριν μπουν στη Βουλή. Παράδειγμα ο κ. Αλογοσκούφης, ο οποίος ήταν ένας διεθνώς αναγνωρισμένος καθηγητής με εξαιρετικές διασυνδέσεις. Οταν κάποιοι φίλοι του οικονομολόγοι άρχισαν να του επισημαίνουν τις τεράστιες αδυναμίες των εισπρακτικών μηχανισμών κ.ά. πολλά, εκείνος απήντησε πως «τώρα πια δεν είμαι οικονομολόγος εδώ που βρίσκομαι, αλλά πολιτικός». Και εκεί προφανώς ήταν το μοιραίο λάθος του γιατί άρχιζε να αντιμετωπίζει την οικονομική πολιτική, τους εισπρακτικούς μηχανισμούς και τον κρατικό κορβανά σαν προσωπικά εργαλεία για την πολιτική του ανέλιξη. Μα ο πρωθυπουργός τον είχε επιλέξει για το κρίσιμο πόστο του επειδή ήταν καταξιωμένος οικονομολόγος και όχι ως μια πιο κοσμοπολίτικη εκδοχή παραδοσιακού πολιτευτή. Η χώρα έχει ανάγκη οικονομολόγους, μηχανικούς και μάνατζερ που χρησιμοποιούν τις γνώσεις τους για να διοικήσουν και όχι για να ξεχνάνε όσα έμαθαν στα πανεπιστήμια και στη ζωή στο κυνήγι των ψήφων. Η πρόσφατη εμπειρία δείχνει ότι το κλειστό κλαμπ των επαγγελματιών πολιτικών μπορεί να «φάει για πρωινό» έναν καταξιωμένο επαγγελματία που ασχολείται με το δικό τους σπορ έχοντας την ψευδαίσθηση πως θα προσφέρει. Κλασικό παράδειγμα ο ναύαρχος Χηνοφώτης, που είχε αποδείξει ότι έχει εξαιρετικές διπλωματικές και επιτελικές ικανότητες (και ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω θα ήταν ένας έξοχος ευρωβουλευτής). Εκανε τη δουλειά του αθόρυβα στην Κατεχάκη και χωρίς να καταλάβει πώς και γιατί, πλήρωσε το φιάσκο των Δεκεμβριανών για το οποίο δεν είχε καμία ουσιαστική ευθύνη.

Οι πολιτικοί αρχηγοί πρέπει να αντιληφθούν πως πρέπει να αφήσουν τους επαγγελματίες της τοπικής πολιτικής στα «πανηγύρια» και να επιστρατεύσουν τους επιτυχημένους σε άλλους τομείς στη διοίκηση της χώρας. Αλλιώς η Ελλάδα δεν θα βγει από τα πραγματικά της αδιέξοδα και κάθε σοβαρή προσπάθεια θα προσκρούει σε διάφορους υφάλους τύπου Παυλίδη.

πηγή: www.kathimerini.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου